Ik kon mijn ogen niet geloven

Hilda (oud-verpleegkundige)

Rolstoelafhankelijk door een hersenbloeding

Wat was jouw eerste gevoel, emotie toen je de eerste daadwerkelijke stappen zette?

Ik werd emotioneel, ging huilen. Ik zag mij staan en een paar passen maken, kon mijn ogen niet geloven. Ik deed weer iets wat drie jaar geleden nog normaal was.

Zou je de Lokomat training anderen aanraden?

Absoluut! Het brengt heel veel zowel lichamelijk als geestelijk.
Mijn motivatie om kennis te maken met dit fenomeen is om weer beter te leren lopen, al sta ik maar en kan ik een paar passen lopen.
Daar wil ik alles voor doen.

Door de giften help je anderen weer om te leren lopen!

Wil jij ook je steentje bijdragen?